🔑 Efeso 2:11 – “Kaya nga alalahanin ninyo na noong una, kayo na mga Hentil ayon sa laman, na tinatawag na mga di-tuli ng mga tinatawag na tuli (na tinatamo sa laman sa pamamagitan ng kamay ng tao).”

✨ Panimula

Mga kapatid, sa ating paglalakbay sa Aklat ng Efeso, narating na natin ang isang mahalagang bagong seksyon. Kung ang Efeso 2:1–10 ay nakatuon sa ating personal na kaligtasan—kung paanong tayo na dating patay sa kasalanan ay binuhay kay Cristo—ngayon naman sa Efeso 2:11–22 ay sisimulan ni Pablo ang isa pang napakahalagang tema: ang pagkakaisa ng mga Hudyo at Hentil kay Cristo.

Noong panahon ni Pablo, malalim ang banggaan ng dalawang grupong ito. Ang mga Hudyo ay naniniwalang sila lamang ang bayan ng Diyos, samantalang ang mga Hentil ay tinuturing nilang mga “labas” at “walang pag-asa.” Ang pagtutuli ang naging panlabas na tanda ng kanilang pagkakaiba. Kaya’t kung tutuusin, ang sulat ni Pablo ay parang rebolusyonaryong mensahe—dahil ipinahayag niya na sa pamamagitan ni Cristo, ang dalawang grupong dating hiwalay ay pinagbuklod ng Diyos bilang isang katawan.

Sa ating panahon, maaaring hindi na Hudyo at Hentil ang ating hati, pero hindi ba’t marami pa ring “pader ng pagkakahiwalay”? Mayroong batayan ng diskriminasyon ayon sa lahi, kulay, yaman, edukasyon, relihiyon, o kahit sa simbahan mismo—may mga “kami” at “kayo.” Ngunit sa Efeso 2:11 simula, makikita natin ang plano ng Diyos: ang Kanyang layunin ay buwagin ang lahat ng pader at pag-isahin tayo kay Cristo.

Sa ating devotion ngayon, tatlong bagay ang ating tututukan mula sa Efeso 2:11:

1. Alalahanin ang inyong nakaraan – dating hiwalay at walang bahagi.

2. Ang papel ng pagtutuli – simbolo ng pagkakaiba noon.

3. Ang bagong pagkakaisa kay Cristo – ang susi ng ating pag-asa.

🕊️ Katawan ng Mensahe

1. Alalahanin ang inyong nakaraan – dating hiwalay at walang bahagi

Sabi ni Pablo: “Kaya nga alalahanin ninyo na noong una…” Mahalaga ang salitang alalahanin. Hindi niya sinabing “kalimutan na lang” kundi “alalahanin.”

Bakit? Dahil kapag naaalala natin kung saan tayo nanggaling, mas nauunawaan natin ang lalim ng biyaya ng Diyos. Tulad ng isang taong naligtas sa matinding aksidente—lagi niyang naaalala ang araw na iyon, at dahil doon lalo niyang pinahahalagahan ang kanyang buhay.

Tayong mga Hentil (hindi Hudyo ayon sa laman) ay minsang “tagalabas.” Wala tayong karapatan sa tipan ng Diyos sa Israel, wala tayong pakikisama sa bayan ng Diyos, at wala tayong pag-asa. Pero ngayong kay Cristo, tayo’y isinama.

➡️ Application: Huwag kalimutan ang ating nakaraan—hindi para mag-stay doon, kundi upang makita ang kagandahan ng biyaya ng Diyos na nagligtas sa atin.

2. Ang papel ng pagtutuli – simbolo ng pagkakaiba noon

Sabi ng talata: “kayo na mga Hentil ayon sa laman, na tinatawag na mga di-tuli ng mga tinatawag na tuli.”

Ang pagtutuli sa Lumang Tipan ay tanda ng pakikipagtipan ng Diyos kay Abraham (Genesis 17:10–11). Ito’y naging panlabas na tanda ng pagiging kabilang sa bayan ng Diyos. Ngunit sa pagdaan ng panahon, naging dahilan din ito ng pagmamalaki at pagkakahati.

Para sa mga Hudyo, ang pagtutuli ang naging simbolo ng kanilang identidad; para naman sa mga Hentil, ito’y naging tanda ng kanilang “pagkahiwalay.” Kaya’t ang mga tinatawag na “di-tuli” ay mga itinuturing na “marurumi” at “hindi kabilang.”

Ngunit ang ipinapakita ni Pablo ay ito: kahit ang mga panlabas na tanda ay gawa lamang ng tao (“na tinatamo sa laman sa pamamagitan ng kamay ng tao”). Hindi ito makapagliligtas. Ang tunay na mahalaga ay ang pagtutuli ng puso (Roma 2:29).

➡️ Application: Sa ating panahon, maaari nating palitan ang pagtutuli ng ibang tanda—pwedeng relihiyon, tradisyon, o posisyon. Pero ang tunay na tanong ay ito: ang puso ba natin ay nakatalaga kay Cristo?

3. Ang bagong pagkakaisa kay Cristo – ang susi ng ating pag-asa

Bagaman hindi pa lubos na ipinaliwanag sa talatang ito (mas lalawak sa mga susunod na talata), nagsisimula nang ipakita ni Pablo ang mensahe: ang dating hati, pinag-isa na kay Cristo.

Kung dati’y tinatawag tayong “di-tuli” at “labas,” ngayon kay Cristo wala nang “Hudyo o Hentil” (Galacia 3:28). Ang lahat ng nasa Kanya ay kabilang sa iisang katawan, ang iglesya.

➡️ Application: Sa simbahan ngayon, wala nang lugar para sa pagkakahati base sa lahi, kultura, o estado sa buhay. Lahat tayo ay pantay-pantay sa harapan ng Diyos. Ang tanong ay hindi “Ikaw ba ay Hudyo o Hentil?” kundi “Ikaw ba ay kay Cristo?”

🎯 Ilustrasyon

Isang araw, may isang turista na pumunta sa isang museo. Nakakita siya ng isang pader na hati sa gitna—parang hindi magkaugnay. Ngunit nang siya’y umatras at tiningnan ang kabuuan, nakita niya na ang dalawang piraso ay talagang bahagi ng iisang obra maestra.

Mga kapatid, ganoon din ang plano ng Diyos. Akala ng Hudyo at Hentil, sila’y hiwalay at walang koneksyon. Pero kay Cristo, sila pala ay bahagi ng iisang disenyo—ang iglesya, ang katawan ni Cristo.

🙏 Konklusyon

Mga kapatid, sa unang hakbang ng panibagong seksyon na ito, ipinapaalala sa atin ni Pablo:

Alalahanin natin ang ating nakaraan, upang pahalagahan ang biyaya ng Diyos. Unawain natin na ang panlabas na tanda lamang ay hindi makapagliligtas, kundi ang puso na nakatalaga kay Cristo. Yakapin natin ang bagong pagkakaisa na dala ni Cristo—na dating hiwalay, ngayon ay pinag-isa.

Kaya ang hamon para sa atin: huwag nating hayaan ang mga “pader” ng pagkakaiba—sa lahi, yaman, relihiyon, o kahit sa opinyon—na maghati sa atin. Sa halip, tingnan natin ang ating sarili at ang kapwa bilang kapwa-obramaistra ng Diyos na pinagbuklod kay Cristo.

🕊️ Panalangin

“O Diyos Ama, salamat po dahil bagaman kami’y dating malayo, kami’y Iyong inilapit kay Cristo. Turuan Mo kaming huwag lumingon sa mga pader ng pagkakahiwalay kundi tumingin sa krus na nagbubuklod sa amin. Nawa’y makita sa aming simbahan at sa aming pamumuhay ang pagkakaisa na galing lamang sa Inyo. Sa pangalan ni Jesus, Amen.”

✍️ Hashtags

#DailyDevotion #Ephesians #DidYouKnow #WordForWord #JewAndGentile #UnityInChrist #NoMoreWalls #GraceOfGod #BibleStudy #TagalogDevotional